تشکیلات خودگردان فلسطین معتقد است که پیاده سازی یک توکن ارز دیجیتال می تواند وابستگی فلسطین به شِکِل اسرائیلی را کاهش دهد.

نخست وزیر فلسطین آقای محمد اشتیه اخیرا اعلام کرد که دولت او از ارزهای دیجیتال برای دور زدن تحریم های اسرائیل استفاده خواهد کرد. اشتیه این بیانیه را در تاریخ 9 جولای و در مرکز اورژانس کامپیوتر فلسطین در رام الله اعلام کرد. اشتیه در تلویزیون فلسطین گفت:

اقتصاد فلسطین حدود 25 میلیارد شکل (7 میلیارد دلار) نقدینگی دارد که در اقتصاد محلی در حال چرخش است. امّا ما مجبور نیستیم که به ارز شکل وابسته بمانیم.

اشتیه قول داد که تمام راه های ممکن را بسنجد و هرچه در توانش است را انجام دهد تا راهی برای آزادی اقتصادی فلسطین پیدا کند که اسرائیل نتواند آن را ببندد. پروتکل 1994 پاریس به تشکیلات مالی فلسطین (PMA) قدرت بانک مرکزی بخشید، امّا دولت قادر به صدور اسکناس نبوده است. این توافق نامه بین سازمان استقلال فلسطین (PLO) و اسرائیل در سال 1994 امضا شده است امّا در آن قید شده که شکل به عنوان «ابزاری برای انجام پرداخت ها برای تمام مقاصد از جمله تراکنش های رسمی» استفاده خواهد شد.

در نتیجه، شکل اسرائیل در کنار دینار عمان و دلار آمریکا به عنوان یکی از ارزهای اصلی در چرخش محسوب می شود.

تمام ایده های خوب عملی نمی شوند

در سال 2017، بخش PMA ایده پیاده سازی یک ارز دیجیتال اصلی را داد و امید است که این ارز دیجیتال تا پنج سال آینده آماده شود. ایده استفاده از یک ارز دیجیتال برتر برای دور زدن تحریم ها ایده خوبی به نظر می رسد، اما همه با این ایده موافق نیستند.

پروفسور اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه نجاح، آقای بکر اشتیه مطمئن نیست که استفاده از ارز دیجیتال از لحاظ اقتصادی یا عملی برای بیشتر فلسطینی ها میسر باشد. علاوه بر این، اشتیه در مورد توانایی یک ارز دیجیتال فلسطینی برای از بین بردن وابستگی به اسرائیل نیز مطمئن نیست. اشتیه به AIMonitor گفت:

اگر فلسطین ارز خودش را داشته باشد، آیا قادر خواهد بود که اسرائیل را از گرفتن هزینه های ترخیص کالا، کنترل گذرگاه ها و صادرات و واردات منع کند؟ آیا فلسطین قادر خواهد بود که با کشورهای همسایه مستقیما معامله داشته باشد و نیازی نداشته باشد که کالاهای وارداتی و صادراتی را از درگاه های اسرائیلی عبور دهد؟

اشتیه معتقد است که مشکل پول نیست. مشکل اصلی وابستگی پیچیده اقتصادی و سیاسی فلسطین به اسرائیل است. بنا بر گفته اشتیه «حدود 170 هزار فلسطینی وجود دارد که در اسرائیل کار می کنند و حقوق خود را به شکل اسرائیلی دریافت می کنند و 80 درصد معاملات با اسرائیل به شکل انجام می شود».

علاوه بر این، کدام کشور های خارجی حاضرند ریسک کنند و قوانین بین المللی تحریم ها را زیر پا گذاشته تا از ارز فلسطینی استفاده کنند؟ اشتیه توضیح داد که در واقعیت، اسرائیل ارز دیجیتال فلسطین را حذف خواهد کرد و وابستگی کشور به شِکِل تغییری نخواهد کرد.

آیا ارز دیجیتال می تواند نظم جهانی بعد از جنگ جهانی دوم را برهم زند؟

امنیت بحث دیگری است که باید در نظر گرفته شود و اشتیه و مازن الآغا (پروفسور اقتصاد در مرکز طرح ریزی فلسطین) اخطار دادند که امنیت مجازی، توانایی مبارزه با حملات سایبری و زیر ساخت توسعه نرم افزاری اسرائیل در مقایسه با فلسطین بسیار پیشرفته تر است.

حتی اگر ارز دیجیتال فلسطین به حد کمال برسد، همیشه این امکان وجود دارد که با حملات سایبری خارجی تهدید شود. اشتیه و الآغا معتقدند که یک راه واقع گرایانه تر این است که فلسطین میزان تبادلات مالی خود با اسرائیل را کاهش دهد و با کشور های همسایه روابط اقتصادی برقرار کند.

فلسطین اولین کشوری نیست که ارزهای دیجیتال را به عنوان راهی برای مقابله با دولت های ظالم و تحریم های بین المللی در نظر می گیرد. در حال حاضر، ایران، کوبا، ونزوئلا و شهروندان زیمباوه ارزهای دیجیتال را به عنوان راهی به سوی آزادی اقتصادی در نظر گرفته اند.

تمام نگرانی هایی که توسط اشتیه و الآغا مطرح شده اند همگی انتقادات بجایی هستند که باید در نظر گرفته شوند. در حالی که ممکن است نظرات آن ها منفی نگرانه در نظر گرفته شود، هر دوی آن ها معتقدند که «ایجاد این ارز شدنی است اما در عمل مشکلات زیادی وجود دارد. قبل از ایجاد آن نیاز است که PA شرایط اقتصادی مناسب را فراهم کند».

منبع خبر: Bitcoinist.com