“دی-ان-ای اشیاء”، امروزه تکنولوژی می تواند پسوردهای بیت کوین را در هر شیئی ذخیره کند!

صحبت درباره رمزگذاری و یا انکد پسوردهای بیت کوین و ذخیره کردن آنان در دی-ان-ای (DNA) های مصنوعی، بحث جدیدی محسوب نمی شود. دانشمندان در نتایج پژوهش های اخیر خود اعلام کرده اند که اطلاعات رمزگذاری شده DNA، از این پس به جای قرار داشتن در یک ویال یا لوله آزمایش، می توانند در اشیاء و وسایل مورد مصرف روزمره هر شخص، مانند عینک یا یک دکمه پیراهن، ذخیره شود.

از لوله آزمایشگاهی تا دانه های سیلیکونی

امروزه اطلاعات بازیابی بیت کوین (سید بیت کوین) و یا دیگر اطلاعات خصوصی و شخصی خود را می توانید در لباسی که به تن دارید و یا هر وسیله شخصی یا شیء جزئی و نامحسوس دیگری که برای شما مصرف روزانه دارد، ذخیره نمایید. تا کنون مقالات و گزارش های بسیاری پیرامون فرایند رمزگذاری داده ها از طریق دی-ان-ای های مصنوعی و ذخیره سازی اطلاعات در لوله های آزمایشگاهی ارائه شده است، اما در یک تحقیق جدید با عنوان “معماری ذخیره سازی اطلاعات در DNA اشیاء با هدف ایجاد موادی با حافظه تعبیه شده” دانشمندان ادعا کرده اند که امروزه می توانند کدها و رمزها را در داخل هر یک از وسایل و اشیاء مصرفی روزانه افراد ذخیره کنند.‌ محققان این پژوهش بیان می‌ دارند:

ما موفق به ساخت و معماری یک سیستم ذخیره اطلاعات در دی-ان-ای (DNA) اشیا شده ایم. این روش را به اختصار DoT می خوانند. DoT تکنولوژی ایست که به منظور تولید موادی با حافظه تغییر ناپذیر برای تولید اشیاء و وسایل، مورد استفاده قرار می گیرد…در این روش … مولکول های DNA اطلاعات را ضبط می کنند. سپس این مولکول ها را در درون هسته (سید) های سیلیکونی نانو سایز جایگذاری می نمایند. این دانه های سیلیکونی، به مواد مختلفی متصل می شوند. موادی که به عنوان مواد اولیه به منظور چاپ و یا شکل گیری در هر شکل و حالتی مورد استفاده قرار می گیرند.

این پروسه از نظر تئوری و مفهوم ساده به نظر می رسد. بدین سان که یک مولکول DNA شامل چهار جزء پایه ای است که عبارتند از: آدنین (A)، گوانین (G)، سیتوزین (C) و تیمین (T). برای تبدیل اطلاعات دیجیتالی ای که تنها از دو کاراکتر صفر و یک ساخته شده اند، به یک تولی از اجزاء چهارگانه DNA می توان از یک الگوریتم استفاده نمود. این الگوریتم را الیگو (oligos) می نامند. محققان در ابتدا به بررسی جزئیات این موضوع پرداختند که چگونه می توانند یک الگوریتم “خرگوش استنفورد” با میمیک آزادانه بیولوژیکی اش را به همراه اطلاعات ذخیره شده برای تکثیر مجدد آن را انکد (رمزگذاری) نمایند. خرگوش استنفورد یک مدل کامپیوتری سه بعدی است که برای آزمایش الگوریتم‌های گرافیکی کاربرد دارد. در این مقاله گزارش شده است: “در ابتدا ما فایل باینری استریولیتوگرافی خرگوش‌ (stl) را از حجم ۱۰۰ کیلوبایت به ۴۵ کیلوبایت فشرده نمودیم. در مرحله بعد، از فونتین دی-ان-ای (DNA Fountain) یا پروتکل انکودینگ برای رمزگذاری این فایل در۱۲,۰۰۰ الیگو نوکلئوتید دی-ان-ای (DNA oligo-nucleotides) یا (الیگو) استفاده کردیم”.

overview of the encoding and decoding process. Source: https://www.nature.com.

این الیگو ابتدا در دانه یا هسته های میکروسکوپی کپسوله می شوند و بعد از آن در داخل یک فیلامنت (filament) جایگذاری می گردند. این فیلامنت به عنوان ماده ای برای پرینت سه بعدی یک شی (جسم) مورد استفاده قرار می گیرد. پس از آن که این شی ساخته (پرینت) شد، این اطلاعات می توانند استخراج و یا بازگشایی (دکد) گردند. اما با توجه به حجم بسیار بالای اطلاعات موجود در یک شی، محققان اذعان می نمایند: “ما حتی اگر تا ۸۰ درصد از الگیوهای DNA را نیز از دست بدهیم، باز هم قادر به بازگشایی و دکد درست فایل ها خواهیم بود”.

این توانایی برای بیت کوین چه معنایی را به دنبال خواهد داشت

“بگذارید اینطور بیان کنیم که کسی فکر می کند که شما می خواهید اطلاعاتی را از مکانی و یا مرزی خارج نمایید. و در همین حال آنها شما را دستگیر نموده و تمام وسایل الکترونیکی تان را رصد می کنند”. این مطلب را سرپرست این تیم تحقیقاتی، یانگ ارلیک (Yang Erlich) که اخیرا نیز در سایت vice.com فعالیت دارد، در یک گزارش مطرح نمود.این گزارش دلالت بر آن دارد که استگانوگرافی ممکن است کاربرد مفیدی از این فناوری باشد. اگر این فرایند برای یک فرد متوسط مقرون به صرفه باشد، در این صورت بحث و نقل پیرامون مقوله رمزگذاری داده ها می تواند به یک سطح کاملاً جدید منتقل شود. در این گزارش تأکید شده است:

معماری تکنولوژی دی-ان-ای اشیاء (DoT) … تکنولوژی ای که قادر است تا طیف بسیار گسترده ای از وسایل و اشیاء مصرفی روزانه ما – از جاکلیدی گرفته تا درب بطری آب – را به وسیله ای مخفی برای ذخیره سازی اطلاعات مبدل کنند. لوازمی که می توانند به طور مخفیانه و محرمانه به سادگی اطلاعات را جابجا نمایند.

شاید که بیشترین مسئله ای که حامیان حفظ حریم خصوصی را نگران می کند، مشکل مواجهه با افراد نادرستی است که می توانند اطلاعات جاسازی شده را استخراج نمایند. اما در این گزارش نیز اشاره شده است که شخص ثالث (سارق یا هر شخص مهاجم دیگر) نه تنها به طور دقیق می بایست بداند که به دنبال چه وسیله ای است و کدام شئ فیزیکی حاوی اطلاعات پنهان شده است، تازه آن هم در صورتیکه چنین شیء در وسایل فرد وجود داشته باشد، (زیرا شیی که در آن اطلاعات ذخیره شده است به هیچ وجه از لحاظ ظاهری قابل شناسایی نیست)، بلکه شخص ثالث ملزم به دانستن و داشتن ت پروتکلی است که دقیقا با همان پروتکل داده ها در شی انکد (رمزگذاری) شده اند.

‘DNA-of-Things’ Technology Can Store Bitcoin Passwords in Everyday Objects

Embedding data for a Youtube video in eyeglasses. Source: https://www.nature.com.

DoT هنوز بسیار گران قیمت است

در آخر نیز این مطالعه که پیرامون مقوله دی-ان-ای اشیاء یاDoT بود، به بررسی جزئیات درباره نحوه پنهان کردن یک فیلم یوتیوب در یک عینک توسط دانشمندان پرداخته است. ارلیک در گزارش خود در سایت Vice اشاره کرده است که خارج از بحث و مشکل جاسوسی بین المللی، این فناوری می تواند کاربردهای بسیار خوبی در زمینه مسائل امنیتی و پزشکی داشته باشد، و ضمنا “افراد خوب نیز احتیاج دارند تا اطلاعات خود را مخفی کنند، بنابراین چرا به آنها گزینه های بیشتری نمی دهید؟” اما به نظر می رسد، این روند هنوز هم بسیار گران قیمت است، زیرا فقط تولید توالی DNA خرگوش به تنهایی ۲,۵۰۰ دلار را برای تیم به ارمغان می آورد. با این وجود، با توجه به سرعت بالای پیشرفت های فناوری، به زودی، حتی قبل از آنکه مردم معنی کلمه الیگو (Oligo) را یاد بگیرند، ممکن است طرفداران کریپتوکارنسی ها خود را در لباسی بیابند که رمزهای شان در آن پنهان شده، و یا صبح چای خود را در لیوانی بنوشند که هسته اطلاعات آنها در آن مخفی شده است.

شما پیرامون فناوری دی-ان-ای اشیاء و کاربردهای آن در کریپتوکارنسی چه نظری دارید؟ نظرات خود را برای دوستان خود به اشتراک بگذارید…